Pazarlamanın temel noktası arz talep dengesine dayanır. Talebin yaşandığı her yerde mutlaka birileri arz görevini yerine getirir, getirir ki, insanlar istediklerine kavuşsun ve bu sektörde talebin karşısında hiçbir güç yoktur ki, arz fırsatını değerlendirmesin. Birde bizim isteğimiz dışında arzlar vardır, buna kelimenin tam anlamı ile dayatma deriz. Bazen gözümüze soka soka yapılır dayatmalar, bazen de ruhumuz bile duymaz. İşte tam bu noktadan hareketle ülke gündemini şöyle bir değerlendirelim, bakalım neyin ne kadar farkındayız.

Uluslararası bir araştırma yapılsa Türkiye’nin, bölgesinde hatta dünya genelinde en hızlı gündem değiştiren ülkelerin en başında geleceği kesin. Haber alma özgürlüğünün anayasal bir hak olduğu ülkemizde o kadar çok haber kaynağımız var ki, hepsinin kendine göre ayrı bir gündemi var. Haber kaynağı demişken yanlış anlaşılmaların önüne geçmek isterim. Ben sadece Türkiye’de olan biteni bize aktaran(!) yazılı, görsel ve işitsel medyayı kastetmiyorum. Hükümetinden muhalefetine, TSK’dan STK’sına kadar söyleyecek sözü olan herkesi kastediyorum.

Gelelim asıl konuya; dedik ya, çorap değiştirir gibi gündem değiştiriyoruz diye. Ahmet amcaların işi çok zor çokkk. Bakalım ülkemizin gündeminde neler var. Son yılların en hararetli medya şovlarını yaşıyoruz bu aralar. Neticeden önce Hatice’yi konuşanlar, üstlendikleri vazifelerini kusursuzca ve fütursuzca yerine getirme telaşında.

Türkiye bir sabah ilk adı Kürt açılımı olan, ardından Demokrasi açılımına dönen, daha sonrada Ulusal birlik açılımı rengini alan yeni bir açılımla uyandı güne. Hükümet, belki bugüne kadar kimsenin cesaret bile edemediği girift bir konuyu getirdi gündeme. Adı olan ancak içinde ne olduğu daha tam bilinmeyen bu konu uzun uzun konuşulurken, DTP terörist başının golüyle 1-0 öne geçiverdi. Habur sınır kapısından giren 34 PKK’lı bir anda kahraman oldu ve önüne düşen kalabalıkla başladı gövde gösterisi yapmaya. Belli ki özel seçilerek gönderilen PKK’lılar baktılar ki ceza almıyorlar, bu sefer ikinci bir kafilenin geleceği duyuruldu. Halk ayaklandı, madalyalar ayaklar altına alındı. Tam bu noktada gelen istismar haberleri ve ardından yapılan DTP açılıma zarar veriliyor açıklamaları beraberliği sağlamaya yetmedi.

Olayın ciddiyetine varan Ahmet amcamız, geçim derdini bir kenara bırakıp kurulduğu televizyonunun karşısında kelli felli siyasetçilerin ve aydınların(!) anlattıkları ile tam bu konuyu sorgulamaya ve anlamaya başlamıştı ki, sabahın ilk ışıkları ile geçmişi kurcalarken buluverdi kendini. Çoktan ülke gündemi değişmiş ve yeni trend kuru muydu? ıslak mıydı? tartışmaları olmuştu. İnfiallerin yaşandığı bir anda pazarlamanın dayatma stratejisi giriverdi hayatına. Hayırlı olsun, artık herkesin dilinde demokrasiye darbe planının ıslak hali vardı. Yeniden kuruldu televizyonun başına. Bu sefer daha hızlı anlamalıydı olayı. Bir zamanlar kağıt parçası denilen, demokrasi yamacılarının sahte olduğunu ileri sürdüğü belgenin aslı çıkmıştı ortaya ve ardı ardına gelen özürler vardı köşe yazılarında ve ekranlarda. Tam bu konuyu da anlayacak, beyninin bir yerlerinde harmanlayacak, arkadaşları ile istişare yapıp detaylı olmasa da fikir sahibi olacaktı ki; hadiiii gündem yeniden değişiverdi. Neymiş efendim, çamura giren domuz ıslakmış, grip olmuş, yetmemiş bunu da insanlara bulaştırıvermiş. Kasırga gibi etrafını domuz gribi sardı Ahmet amcanın. Artık yeni ekolu domuz gribiydi. Bu sefer ekranlarda yeni yüzler, yine birbirinden çelişkili ifadeler. Bir bilim insanı domuz gribi aşısını yaptırmayın der, devletin bir yetkilisi aşı olmayıp ta ölen olursa bunun hesabını o açıklama yapanlara sorarım der. Eski bakanlar, bizi kobay niyetine kullanacaklar der, aşılar testi geçince yeni bakanlar okullara ekstra tatil der. Ah be Ahmet amca ahh. Ne zor senin işin. Birileri kendilerine biçilen rolü eksiksiz oynarken, senin aklını hallaç pamuğu gibi oynarken, seç bakalım bunlardan hangisi doğru hangisi yanlış.

Sözün özü şu; Ahmet amcanın yaşadıkları aslında hepimizin ortak sıkıntısı. Yaşadıklarımızın hepsi bir gerçeğin yansıması. Hangi konu kimin işine yarıyor, kim neyden rant sağlıyor belli değil. Kimin eli kimin cebinde, kimin fikri kimin dilinde bilinmiyor. Biz sadece bize dayatılan gündemi tartışıyoruz hepsi o kadar.